Gördüğüm onca kabusun ardından ne olduğunu pek anlayamadım.
Hatırladığım kadarını anlatmaya çalışayım.Turuncu bir sarnıçta kuşlar ötüyor ve ay duvardan sızıyordu. Bir kadeh ortasından çatladı.
Allahtan içi boştu ve kimseye bir şey olmadı.
Yoldan geçen küçük kızın kalbinin kırılması dışında yani.
İki yandan örülü saçlarını tek bir makas darbesiyle kesti, yere atıp öylece gidiverdi.
Ve şöyle fısıldıyordu giderken;
"Je regarda sous le lit."
Bir keresinde de bir adam olduğumu gördüm. Çok varlıklı ve herkesin öldürmek istediği bir adamdım.
Uyandım ama yataktan kalkmakta güçlük çekiyordum. Başımı sağa çeviremiyordum.
Komşum olduğunu bildiğim bir kadın girdi odama. Alelade bir kadın.
"Sana ne oldu?" diye sordu. Anlamadığımı görünce aynayı gösterdi.
Baktım.
Biri şah damarıma bir kazık çakmıştı ve gözlerim yoktu.
Buna rağmen görüyordum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder