Pazartesi, Şubat 13, 2012

ROBOTLAŞMADAN

Dünyanın, kendi etrafında dönüşleri, güneş etrafında salınması, değişik pozisyonlara girip bize sürprizler yapması, yer yer şişik olması, kimi zaman sıcaklaşması, yani devinimleriyle bizlere binlerce soru işaretinin yolunu yakması, bunların hepsi çok ince hareketler. Ancak biz bu hareketlerin varlığı sırasında ordan oraya sıçrayan minik noktalardan ibaretiz. Bunun farkında olsak da olmasak da tüm evrenin varlığı göz önüne alındığında ancak bir tavşanın üstündeki bir tüy olduğumuzu kabullenmek gerek, değil mi Sophie?
Bir arkadaşım sevgilisine 
"Şunu yapmalıyız" gibi bir cümle kurduktan sonra çocuk;
"Dünya bir toz bulutundan ibaret biz -meli -malı diyoruz ne ilginç değil mi" diye sormuş.
Zaman zaman önemsizliğimizi anladığımız oluyor. Peki hangi sebepten dolayı robotlaşıyoruz? Her gün aynı saatte uyanıp, aynı şeyleri yemeye ne zaman başladık? Çoğunlukla aynı konulardan konuşup ortalama 300 kelimeyle yetinmeyi kimden öğrendik? 
Herkese oluyor mu bilmem ama ben sık sık beynimin içinde sesler duyuyorum. Şuraya git! Bunu ye! Burada otur! Şunu sev! Tamam her duyguyu anlıyorum da bu sevmek işi biraz enteresan. Sevgililer gününde eksiklik duymaya neden olan hormonun adını da oldukça merak ediyorum. Öğretilerimizin yalan ve saçmalıktan ibaret olduğunu anladığımda önce biraz öfke duydum. Sonra kendi doğrumu(?) buldum. Bu halimle beni kabullenen az olsa da bir kaç insan bulabiliyorum. Belki de benim şansım. Peki ya tavşanın üstündeki diğer binlerce tüye ne olacak? Bunu beni ilgilendirmemesi gerekir oysa ben yine de merak ediyorum. 

Ne olacak?

Bir yıl sonra hala yatağın aynı tarafından kalkıp ütülenmiş kıyafetlerini hızlıca giyip işe koşan adama ne olacak? Mutlu olmaması bir şeyi değiştirmez ama MUTLU OLMASI çok şey değiştirir bence. Masasının üzerindeki notlardan gına gelmiş ve son 5 yıldır tatile gitmemiş satış temsilcisi bu yıl aşık olacak mı?  Etrafında güvenmediği tonla insana rağmen güvendeymiş gibi yaşayan o kadın "yeteeeeeeeeeeer" diyip filmin o karesinden çıkabilecek mi? Çocuk kendi başına yaşamayı öğrenecek mi?
Kendimi  bir an herhangi bir arkası yarın dizisinin kamera arkasındaymış gibi hissettim. Çünkü bunları gerçekten merak ediyorum. Çok gereksiz şeyler! Oysa sadece robotlaşmadan insan olmaya çalışıyorum.

Not: ayça bu yazıyı okursan başlığıma dikkat çekmek isterim :)

Hiç yorum yok: