Cumartesi, Şubat 23, 2013

Gece gece


Umut yakama yapışma, unut. 
Unut beni ve git buralarda kurtar kendini. 
Çamurlu bu yerlere basmadan, 
ayağına bulaşmadan pisliği. 
Nefretin nefesini ensende hissetmeden uzaklaş yavaş yavaş.
Pencereden içeri sızıyor soysuzluk. 
Camlardan akıyor hınç. 
Kaos ve gaddarlık bahçede çimlerin üzerinde.
Sinsice arkandan sokulmadan bir "hiç", git buradan. 


Bir bak, biraz oku akabinde dinle.


Hiç yorum yok: