Her şey gelip geçiyor. En son aynaya baktığımda daha gençtim mesela. Zamanın gerisinde kalıyoruz. Her gün bir yere yetişmeye çalışıyor nitekim onlarca şey kaçırıyoruz. Bugün çok sevdiğim bir arkadaşımın annesi vefat etti. Çok buruk ve içten bir sesle "Annenle daha sık vakit geçir olur mu, dedi bana, çünkü bu dünyada seni o kadar çok ve karşılıksız sevecek başka kimse olmayacak. Hayatındaki en büyük sevgi kaynağını bir kaç saat içinde yerin altına gömmeden önce bana bunları söyledi.
Ak saçlı başını alıp eline,
Kara hülyalara dal anneciğim!
O titrek kalbini bahtın yeline,
Bir ince tüy gibi sal anneciğim!
Sanma bir gün geçer bu karanlıklar,
Gecenin ardında yine gece var;
Çocuklar hıçkırır, anneler ağlar,
Yaşlı gözlerinle kal anneciğim!
Gözlerinde aksi bir derin hiçin,
Kanadın yayılmış, çırpınmak için;
Bu kış yolculuk var, diyorsa için,
Beni de beraber al anneciğim!...
(1926) Necip Fazıl Kısakürek
|
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder